Mahrem, dış görünüşü farklı insanın mahremiyetini anlatan bir kitap.Zaman zaman geçmişe gidip aralara farklı hikayeler serpiştirilmiş.Akıcı bir üslupla yazılmış.Zaten Elif Şafak'ın kendine has güzel bir üslubu var.İnsana her okuyuşunda farklı anlamlar veren sözcükler, cümleler kullanmış.
Kitapta beni etkileyen,altını çizdiğim birçok cümle var.Altını çizdiğim cümleleri tekrar okudukça yeni anlamlar buluyor, yeni düşüncelere dalıyorum.Her defasında bana farklı bir tat veriyor.O yüzden kitap okunduktan sonra kitaplığın baş köşesinde kendine bir yer bulacak.
Kısacası güzel bir kitap ve Elif Şafak'ın dilini sevenlere okumayı tavsiye ediyorum.
Kitaptan altını çizdiğim alıntılardan birkaçı:
"Eğilip tek tek toplardım parçalarımı, ama her zaman dağılanlar topladıklarımdan fazla çıkardı.Ne kadar dikkat edersem edeyim, daima bir şeyler kalırdı geride.Bir şeyler hep yarımdı, hep iğreti, hep eksik...Çerden çöpten yapmaydı hayallerim.Bir fiske bile yetiyordu yerle yeksan olmalarına..."
"Bazen.. böyle birden bire.. yaralanıveririz. Ama her yara iyileşir. Eninde sonunda kabuk bağlar, üstünü kapatır. Gözlerden saklanır. Çünkü hiçbir yara görülmek istemez."
"Keşke zaman hiç ayılmasa .Düz çizgide dümdüz yürümeyi bir türlü başaramasa.Keşke hep yalpalasa, saçmalasa, parçalasa.Biz de bakıp bakıp yaptıklarını kınasak ve bir daha hiçbir şeyimizi ona havale etmeye kalkmasak."
"Unutmak göz temizliği.Her bahar muhakkak yapmalı.Unutmazsak yaşayamayız!"
"Her arbedenin bağrında ürkek bir sessizlik yankılanır, her cenderenin sonunda umulmadık bir açıklık nefes aldırırdı.Hayat dediğin bittikçe başlardı..."
"Kaç kitap okuyunca alim, kaç diyar görünce gezgin, kaç hezimetten sonra bezgin olurdu insan?Kaç olunca çok, kaçta kalınca azdı rakamlar?" Pin It
